Publikacje edukacyjne
strona główna  archiwum  dziedziny  nowości  zasady  szukaj  pomoc  poczta  redakcja 
               

 

Publikacja nr
9700
rok szkolny
2011/2012

 
Archiwum publikacji
w serwisie Publikacje edukacyjne

Znaczenie ruchu dla rozwoju dziecka

Ruch towarzyszy człowiekowi od zawsze. Potrzebny jest on do zaspokajania wszelkich jego potrzeb oraz do nawiązywania kontaktów z otoczeniem i innymi ludźmi. Dziecko w wieku przedszkolnym potrzebuje najmniej 3-4 godziny ruchu dziennie. Jest on podstawową formą jego aktywności. Ruch jest podstawowym czynnikiem stymulującym rozwój i sprawność fizyczną. Działalność ruchowa wzmacnia organizm, kształtuje, a także usprawnia wszystkie funkcjonujące w nim układy - ruchowy, nerwowy, wegetatywny, dokrewny. Odgrywa on więc istotną rolę w życiu człowieka, gdyż poprzez swój wpływ na powyższe sfery stymuluje życie psychiczne, które z kolei jest powiązane z rozwojem motoryczności. Podczas zajęć ruchowych dziecko gromadzi spostrzeżenia, wrażenia, wzbogaca zasób swoich doświadczeń, wyobrażeń, pojęć. Kształci pamięć, uwagę i myślenie. Uczestnicząc w zajęciach ruchowych w grupie - rozwija swoją wolę, uczucia, przystosowuje się do pewnych panujących reguł współżycia, kształtuje swój charakter. "...Jest wiele zajęć ruchowych, które wymagają współdziałania, przestrzegania określonych reguł, podporządkowania własnych celów i ambicji dobru ogólnemu i one właśnie najlepiej przysposabiają do życia społecznego." (K.Wlaźnik, 1996, s.14)


REKLAMA

Znaczeniem ruchu zajmowało się wielu uczonych. O tym, jak wielkie znaczenie dla rozwoju intelektualnego ma ruch, wiedzieli już starożytni filozofowie - Platon i Arystoteles. Znaczeniem ruchu zajmowało się też wielu pedagogów. Wśród najbardziej znanych można wymienić: Austriaka Rudolfa Steinera (1861-1925), zajmującego się rytmem, który uważał za podstawę wszelkich procesów zachodzących w przyrodzie. Jego teoria "eurytmii" zakłada, że człowiek wyraża swoją osobowość, to co czuje, myśli za pomocą rytmu i ruchu. Innym znanym pedagogiem, twórcą nowoczesnego wychowania muzycznego opartego na gimnastyce rytmicznej był Szwajcar Emil Jacgues- Dalcroze, który przeniósł on na grunt pedagogiki teorię Steinera, opierając wychowanie muzyczne na rytmie i ruchu. Kolejnym twórcą twierdzącym, że podstawą aktywności ludzkiej jest ruch, był Węgier – Rudolf Laban. Uważając, że poprzez ruch naszego ciała uczymy nawiązywać się kontakty z otaczającym nas światem, stworzył "gimnastykę twórczą" (ekspresyjną). Opierała się ona na pięciu zasadniczych tematach: wyczucie własnego ciała, wyczucie ciężaru i czasu, wyczucie przestrzeni, doskonalenie płynności ruchów i wyczucie ciężaru ciała w przestrzeni i czasie oraz adaptacja ruchów własnych do ruchów partnera i grupy. Jego teorię kontynuowała i rozwijała Veronika Sherborne - twórczyni Ruchu Rozwijającego. Programy wszystkich wymienionych postaci są rozwijane i kontynuowane do dzisiaj, stanowiąc podstawy pracy wielu nauczycieli, psychologów i terapeutów pracujących z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi.

Bibliografia:
K.Wlaźnik, Wychowanie fizyczne w przedszkolu, Warszawa 1996

Beata Tyżaj


Zaświadczenie online Certyfikat publikacji



numer online: 44 gości

reklama

Księgarnia HELION poleca: