Publikacje edukacyjne
strona główna  archiwum  dziedziny  nowości  zasady  szukaj  pomoc  poczta  redakcja 
               

 

Publikacja nr
4990
rok szkolny
2007/2008

 
Archiwum publikacji
w serwisie Publikacje edukacyjne

Metoda malowania dziesięcioma palcami - wykorzystanie w diagnozie i terapii dzieci

Twórczynią tej metody jest R.F. Show. To ona właśnie zaobserwowała, że malowanie dziesięcioma palcami, obejmujące manipulację farbami przy użyciu dłoni i palców , ma wiele wspólnego z naturalną skłonnością dziecka do "paćkania się" w substancjach o konsystencji błota. Wykorzystanie tej skłonności jest bardzo przydatne w terapii.

Metoda malowania dziesięcioma palcami jest bardzo pomocna w pokonywaniu lęków, uwalnianiu się od zahamowań, wzmacnianiu wiary we własne siły, pobudzaniu ekspresji fantastycznej, a także ma wartość diagnostyczną.

W pracy tą metodą wykorzystujemy farby i papier. Zaleca się stosowanie sześciu kolorów podstawowych: niebieski, czarny, czerwony, brązowy, zielony i żółty, można je uzupełnić białym i fioletowym. Farby powinny znajdować się w miseczkach o takiej wielkości, by dziecko mogło swobodnie włożyć w nie rękę. Można malować na białym lub szarym papierze pakunkowym o rozmiarach 55x40 cm.

Na początku zajęć konieczna jest instrukcja słowna skierowana do dziecka, która uzależniona jest od wieku dziecka i jego cech indywidualnych. Dziecku zostawia się swobodę ułożenia arkusza oraz wybór tematu pracy.

W zależności od wieku dziecka i jego właściwości indywidualnych jeden seans może trwać od 2 do 40 minut. Po wykonaniu pracy dziecko odpowiada na pytania dotyczące jego treści. Elementem końcowym terapii jest przypięcie wykonanego obrazka na macie w dowód uznania pracy dziecka.

Metoda malowania dziesięcioma palcami oprócz cennych walorów terapeutycznych ma również wartości diagnostyczne. Obserwacji poddaje się szereg elementów takich, jak ustosunkowanie się dziecka do tworzywa, element czasu, element ruchu, zachowanie się wobec kolorów.

Stosunek do tworzywa - obserwacja reakcji dziecka na zetknięcie się z tworzywem - przygotowanymi farbami sprowadza się na ogół do dwóch postaw: postawy zachowania dystansu i postawy zaangażowania. Pierwsza z nich wiąże się z chęcią unikania wykonania zadania, występuje ona u większości dzieci w pierwszym zetknięciu się z malowaniem dziesięcioma palcami.

Element czasu- obejmuje czas trwania startu do zajęć. Im bardziej się on przedłuża, tym większe prawdopodobieństwo występowania u dzieci stanów lękowych.
Istotny jest ponadto czas wykonania rysunku, częstotliwość i długość przerw w pracy. Przerwy mogą być objawem reakcji lękowych na barwę, tzw. "szok barw".

Element ruchu - podczas malowania dzieci w różny sposób nakładają farbę. Może to być: klepanie rozmazanej farby, tworzenie kolein, podkładu z grubej warstwy, a następnie wykonanie w nim rysunku, wcieranie, tworzenie kropek.

Zachowanie się wobec kolorów - obserwacja dziecka związania z zachowaniem się wobec kolorów obejmuje trzy elementy:
- wybór koloru oraz kolejność użycia kolorów
- reakcja dziecka na kolor widziany na arkuszu
- poprawianie położonego koloru.

Zachowanie dziecka w trakcie malowania oraz analiza gotowego wytworu stwarzają możliwość interpretacji pozwalającej na ustalenia diagnostyczne. Tego typu interpretacja jest niewątpliwie zbyt trudna dla pedagoga. Pedagog natomiast może stosować metodę malowania palcami w celach terapeutyczno-wychowawczych.

Monika Świerc


Zaświadczenie online



numer online: 76 gości

reklama