Publikacje edukacyjne
strona główna  archiwum  dziedziny  nowości  zasady  szukaj  pomoc  poczta  redakcja 
               

 

Publikacja nr
4837
rok szkolny
2007/2008

 
Archiwum publikacji
w serwisie Publikacje edukacyjne

Wpływ współpracy przedszkola z rodzicami na przygotowanie dziecka do szkoły

Dla małego dziecka najważniejszym i podstawowym środowiskiem wychowawczym jest rodzina. W rodzinie przede wszystkim się rozwija i wychowuje. Wg prof. Jana Szczepańskiego to "Rodzina kształtuje pojęcia pozwalające na spostrzeganie i interpretację zachowań ludzi, zjawisk społecznych, pojęcia dobra i zła, wpływa na stan równowagi emocjonalnej. Każda rodzina stwarza podstawy przyszłego rozwoju osobowości dziecka".
Również w rodzinie rozwijają się pierwsze wyobrażenia o własnym miejscu w życiu społecznym, tu kształtują się podstawowe cechy charakterologiczne, jak uczynność, obowiązkowość, krytycyzm i samokrytycyzm, potrzeba odczuwania własnej wartości i użyteczności społecznej, takt, poczucie godności osobistej lub przy niewłaściwym klimacie wychowawczym - egoizm, wygodnictwo i inne negatywne zachowania.

Placówki, które wspierają rodzinę w jej funkcjach wobec dzieci 3-6 lat są przedszkola w wyrównywaniu startu szkolnego dzieci z różnych środowisk społecznych.
Społeczno-pedagogiczna funkcja przedszkola obejmuje szeroko pojętą opiekę nad zdrowiem, bezpieczeństwem i prawidłowym rozwojem dzieci, wszechstronne ich wychowanie i przygotowanie do szkoły. Niezbędnym warunkiem osiągania pozytywnych wyników w osiąganiu powyższych założeń jest gruntowne, systematyczne poznawanie każdego wychowanka.
Tendencją nauczania instytucjonalnego jest stworzenie wszystkim dzieciom względnie równych szans rozwoju i startu szkolnego. Realizacja tej tendencji wiąże się ze zrozumieniem rozwoju dziecka i jego przygotowania do szkoły jako procesu ciągłego i dynamicznego.
Proces dochodzenia dziecka do pełnej dojrzałości szkolnej jest uwarunkowany wieloma czynnikami. Głównie chodzi tu o czynniki wewnętrzne tkwiące w samym dziecku w jego zdolnościach poznawczych, aktywności poznawczej, jak i zewnętrzne - działające w środowisku rodzinnym, przedszkolnym.

Już w pierwszych dniach pobytu dziecka w przedszkolu można zauważyć jak mimo jednego wieku dzieci bardzo różnią się od siebie pod względem rozwoju umysłowego, zainteresowań, cech charakteru, doświadczeń psychicznych. Aby stworzyć wszystkim dzieciom równe szanse startu szkolnego należy możliwie najwcześniej ustalić diagnozę, która pozwoli na określenie niedoborów, odchyleń od normy w zakresie rozwoju umysłowego, fizycznego i społeczno-moralnego dziecka. Znając te dane można dopiero kierować procesem przygotowania do szkoły. Aby ten przebiegał prawidłowo i przynosił optymalne efekty niezbędna jest ścisła współpraca przedszkola z rodzicami jako środowiskiem przedszkolnym.

To właśnie od rodziców można się dowiedzieć jaki był dotychczasowy rozwój dziecka, stan jego zdrowia, w jaki sposób jest wychowywane w domu, czym się interesuje szczególnie, jakich zajęć nie lubi wykonywać. Dzięki uzyskanym informacją możliwe jest kontrolowanie i czuwanie, aby rozwój dziecka przebiegał prawidłowo, a także kompensowanie braków poszczególnych wychowanków.

Wspólne rozmowy z rodzicami powinny prowadzić do uzgadniania sposobów postępowania z dzieckiem na terenie domu rodzinnego i w przedszkolu, co jest szczególnie ważne w pokonywaniu określonych trudności wychowawczych czy dydaktycznych. Występujące u dzieci niepowodzenia są często efektem złej sytuacji w rodzinie, niewłaściwych sposobów postępowania i kierowania jego rozwojem. Rodzice niejednokrotnie nie zdają sobie sprawy ze swego błędnego postępowania i dopiero po rozmowie z nauczycielką w przedszkolu uświadamiają sobie jak krzywdzili dziecko do tej pory.

Poznanie przyczyn określonych zachowań się wychowanka lub trudności w osiąganiu coraz wyższego poziomu rozwoju pozwoli na zastosowanie właściwego działania wychowawczego, a tym samym osiągania możliwie najlepszych wyników w pracy z każdym dzieckiem.

Szczególnego znaczenia nabiera to w grupach 6 latków, gdzie wszelkie działania, mają rozwiązać u dzieci tzw. dojrzałość szkolną czyli odpowiedni rozwój fizyczny, społeczny i umysłowy. Jednakże praca nauczyciela w przedszkolu nie jest jednym czynnikiem wpływającym na rozwój dziecka. O możliwościach rozwojowych poszczególnych wychowanków decyduje znacznie ich stan zdrowia, warunki życia w rodzinie, kultura wychowawcza w domu, sposób zaspokajania potrzeb dziecka, stworzenie mu sytuacji wyzwalających aktywność i motywację do różnorodnego działania oraz kontakty społeczne jakie nawiązuje. Wszystko to decyduje, że dziecko rozwija się lepiej lub gorzej.

Dopiero realizacja programu przedszkolnego w sposób indywidualny, dostosowany do potrzeb i możliwości poszczególnych dzieci pozwoli każdemu wychowankowi osiągnąć optymalny dla niego poziom dojrzałości szkolnej. Do działań powodujących osiąganie pożądanych efektów powinni być angażowani rodzice. Poprzez kontakty indywidualne z nauczycielem, czy też udział w uroczystościach i zajęciach otwartych rodzice nabywają pewności co do słuszności proponowanego przez przedszkole modelu wychowania. Poznają też metody pracy, formy działalności co mogą wykorzystać w domu podczas pracy z własnym dzieckiem.

Dla właściwego rozwoju dziecka jego aktywności poznawczej i motorycznej największe znaczenie ma autentyczne zainteresowanie, aprobata jego osoby, atmosfera jaka go otacza i zacieśnienie związków uczuciowych z rodziną i wychowawcą.

"Mądrość to celowe przyczynianie się do dobra poprzez właściwe wybory".

mgr Anna Duplak


Zaświadczenie online



numer online: 95 gości

reklama