Publikacje edukacyjne
strona główna  archiwum  dziedziny  nowości  zasady  szukaj  pomoc  poczta  redakcja 
               

 

Publikacja nr
3862
rok szkolny
2006/2007

 
Archiwum publikacji
w serwisie Publikacje edukacyjne

Niegrzeczne czy nadpobudliwe

Łobuz, nieuk, chuligan - takie niesprawiedliwe opinie padają pod adresem dzieci z ADHD.

ADHD (ang. Attention Deficit Hyperactivity Disorder) to zespół nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami uwagi. Dzieci z ADHD są postrzegane przez otoczenie jako krnąbrne, wybuchowe, uparte. Wszędzie ich pełno, za wszelką cenę chcą dopiąć swego, nawet chwili nie usiedzą spokojnie w jednym miejscu. Nie potrafią dostosować się do panujących reguł. Większość rodziców mogłoby rozpoznać oznaki ADHD u swoich dzieci, mimo iż nie ma wyraźnej granicy, za którą zaczyna się ADHD. Wymienione wyżej cechy występują również u zdrowych dzieci np. z powodu nudy lub zmęczenia. Czasem dziecko impulsywnością próbuje zwrócić na siebie uwagę rodziców, odciągnąć ich od kłótni lub nieprzyjemnych rozmów. W przeciwieństwie jednak do dzieci z ADHD, te "zwykłe" mają także momenty wyciszenia. Natomiast te z ADHD są przez cały czas nadaktywne. Nadpobudliwość nie dotyczy tylko jednej sytuacji, miejsca czy czasu. Nie zależy od okoliczności. Dziecko z ADHD jest "nakręcone" w domu, przedszkolu, szkole, gdy jest zadowolone i rozzłoszczone, czy tego chce czy nie. Nadpobudliwość psychoruchowa z zaburzeniami uwagi objawia się w trojaki sposób:

1) nadmierna aktywność - dziecko szybko się niecierpliwi, wstaje z krzesła w nieodpowiednim momencie np. na lekcji, biega, hałasuje. Robi wokół siebie zamieszanie bez względu na okoliczności np. w kościele.

2) impulsywność - dziecko wykrzykuje odpowiedzi przed zakończeniem pytania, nie czeka na swoją kolejność. Dużo mówi, przerywa zabawę lub rozmowę innych.

3) zaburzenia uwagi - dziecko nie jest w stanie wykonać poleconych mu zadań, np. sprzątnąć w pokoju, odrobić lekcje. Sprawia wrażenie, że nie słucha tego co się do niego mówi. Gubi rzeczy, łatwo się rozprasza, nie zwraca uwagi na szczegóły. Zapomina o wielu codziennych obowiązkach. Unika zadań wymagających od niego wysiłku umysłowego i skupienia np. odrabiania lekcji, czytania lektur.

Rodzice, którzy podejrzewają u swego dziecka ADHD, koniecznie muszą pójść z nim do lekarza, najlepiej psychiatry dziecięcego (pracują w poradniach zdrowia psychicznego). Leczeniem dzieci z ADHD zajmują się też niektórzy neurolodzy dziecięcy. ADHD rozpoznaje się przede wszystkim na podstawie obserwacji dziecka, po wykluczeniu innych możliwych przyczyn nadpobudliwości np. nadczynności tarczycy. Choć intensywność objawów zwykle zmniejsza się z wiekiem, konieczna jest odpowiednia terapia, wsparcie "trudnego dziecka". Potrzebuje tego nie tylko dziecko, ale też jego rodzice i rodzeństwo, którzy często czują się bezradni, przygnębieni, zbuntowani.

Renata Ciupak


Zaświadczenie online



numer online: 83 gości

reklama

Księgarnia HELION poleca: