Publikacje edukacyjne
strona główna  archiwum  dziedziny  nowości  zasady  szukaj  pomoc  poczta  redakcja 
               

 

Publikacja nr
2746
rok szkolny
2005/2006

 
Archiwum publikacji
w serwisie Publikacje edukacyjne

Drama jako metoda otwierająca nowe perspektywy w edukacji dzieci klas I-III

Większość nauczycieli potrzebuje w swojej pracy nowych doświadczeń, by nie popaść w rutynę. Tym bardziej, jeżeli pracują z dziećmi w klasach początkowych. Dlatego staramy się szukać coraz to nowych metod pracy. Metod aktywizujących. Jedną z nich jest właśnie drama. Tą właśnie metodę chciałam zaprezentować w tejże pracy.

Czym jest drama ? Jest edukacją przez działanie włączające emocje i wyobraźnię. Istota jej stosowania polega na stwarzaniu sytuacji, w których uczniowie mogliby się identyfikować z innymi osobami. Jest formą badania tematu z wykorzystaniem podstawowej właściwości, którą posiada każdy człowiek - umiejętności wchodzenia w role. Nie oznacza to stosowania form aktorstwa teatralnego. Jeżeli miałabym je porównać byłyby nimi role społeczne "naturalne": ucznia, nauczyciela, dziecka, rodziców, podróżnika, chorego itd. Drama odwołuje się do doświadczeń związanych z pełnieniem przez dziecko różnorakich ról, poszerza pole tych doświadczeń, wzbogaca doznania, sprawia, że wiedza, którą uczeń przyswaja staje się wiedzą najbardziej osobistą. Drama jest więc dyscypliną obejmującą wszystkie dziedziny nauczania, związaną z impulsem naśladowania innych ludzi czy inne formy istnienia, łącząc je w wiedzę o charakterze całościowym. Jej przedmiotem jest więc nie tylko konkretny uczeń, ale i stosunki między rówieśnicze. Wzmacnia ona zatem więź koleżeńską i grupową oraz poczucie współpracy i współodpowiedzialności. Życie uczniów na ogół pełne jest napięcia, obowiązków i przymusu. Często także monotonii i nudy. W tej sytuacji bezcenną wartość ma humor, różnorodność wrażeń, wzbogacenie własnych doznań różnego rodzaju przeżyciami. To właśnie dzięki dramie możemy doznać odpowiednie przeżycia i doświadczenia.

Wartościowym doświadczeniem, które pomogło mi w prowadzeniu tego typu zajęć było uczestnictwo w warsztatach propagujących aktywizujące metody pracy z uczniem. Kiedy zaczęłam je stosować, spotkały się z bardzo dobrym odbiorem u dzieci. Jednak godzina lekcyjna jest zbyt krótka, a klasa szkolna zbyt ciasna, by pozwolić dzieciom na ruch i swobodę w takiej mierze, jakiej potrzebują. Dostrzegłam również dzieci, które wymagają szczególnego zainteresowania nauczyciela (są nieśmiałe, zahamowane emocjonalnie). Stało się to inspiracją do prowadzenia zajęć dramowych, na których poruszane były między innymi zagadnienia z dziedziny profilaktyki, a także z wiedzy o teatrze. Spotkania takie stwarzają dzieciom korzystne warunki do rozwoju, angażują je, dają możliwość zaistnienia na zajęciach, co przyczynia się do kształtowania ich pozytywnej samooceny. Dają też okazję do spotykania się na neutralnym gruncie.

W zajęciach dramowych uczestniczą dzieci z różnych rodzin. Jednak zdecydowanie więcej uwagi należy poświęcić tym, które pochodzą z rodzin dysfunkcyjnych, zwłaszcza ze specyficznym dla środowiska problemem alkoholowym. W domu bowiem bywają one rozdarte emocjonalnie między rodzicami. Żyją w lęku o bezpieczeństwo swoje i bliskich. Dlatego wiele z nich prezentuje poziom niedostosowania społecznego, którego przejawem są między innymi: nadpobudliwość, niepowodzenia szkolne, trudności w nawiązywaniu więzi koleżeńskich, zachowania agresywne. A to szkoła jest właśnie miejscem, gdzie ze szczególną siłą ujawniają się problemy emocjonalne. Dzieci te na ogół nie lubią szkoły i nauczycieli, boją się ich. Najczęściej funkcjonują na zasadzie "kozła ofiarnego" albo kierują się prawem pięści lub są izolowane przez rówieśników. Szukają zaspokojenia potrzeby przynależności. Zależy im na uznaniu kolegów, wiele zrobią, by im zaimponować i zdobyć ich akceptację. Dlatego ważne jest, aby wspierać te dzieci w rozwoju, uczyć nawiązywania oraz budowania przyjaźni i koleżeństwa, ukazać pozytywne sposoby rozwiązywania konfliktów, dowartościowywać, uczyć wiary we własne siły. Stąd też koncepcje zajęć dramowych, które dają dzieciom to, czego potrzebują - możliwość bycia pełnoprawnym członkiem grupy rówieśniczej.

Czy argumenty, które przedstawiłam są wystarczające, aby od razu zdecydować się na zmianę metody pracy ? Myślę, że nie. Dlatego też w swojej pracy będę starała się zachęcić do wprowadzenia innowacji na zajęciach. Doskonale wiemy, że szkoła przestała być podstawowym źródłem wiedzy, co więcej, przestała być atrakcyjnym sposobem jej zdobywania. Dzisiejszy uczeń chętniej siedzi przed ekranem telewizora, poznając na przykład życie dzikich zwierząt w dokumentalnym filmie przyrodniczym realizowanym ukrytą kamerą, niż słucha wykładu nauczyciela na ten temat. Jak więc widzimy radio, telewizja, edukacyjne programy komputerowe - dynamiczne i ciekawe, przemawiające do wyobraźni i wywołujące duże zainteresowanie - to niezwykle silna konkurencja dla szkoły.

Co zatem mamy robić ? musimy uzbroić się w odwagę. W odwagę działania i odchodzenia od schematów. W odwagę określania preferencji edukacyjnych, spośród których jedną z najważniejszych jest stwarzanie uczniowi możliwości dochodzenia do wiedzy w samodzielnie realizowanym procesie. Taką właśnie szansę daje nam drama.

Mam nadzieję, że moja praca będzie inspiracją dla tych nauczycieli i pedagogów, którzy chcą nawiązać bliższy kontakt z uczniami, poznać świat ich przeżyć i pomóc im w rozwiązywaniu problemów.

(...)


REKLAMA

Publikacja archiwalna do pobrania z serwera FTP.

Aby pobrać daną publikację wpisz jej numer:
i naciśnij > > >

UWAGA:
Numer ukazuje się w lewym górnym rogu okna danej publikacji.

Grażyna Renata Bakuła
Zespół Szkół w Krasińcu


Zaświadczenie online



numer online: 106 gości

reklama