Publikacje edukacyjne
strona główna  archiwum  dziedziny  nowości  zasady  szukaj  pomoc  poczta  redakcja 
               

 

Publikacja nr
12999
rok szkolny
2018/2019

 
Archiwum publikacji
w serwisie Publikacje edukacyjne

Trudności i niepowodzenia szkolne

Wstęp

Z obserwacji pedagogicznych i psychologicznych wynika, że w szkołach istnieje określony procent uczniów mających trudności z opanowaniem w terminie określonych wiadomości i umiejętności. Trudności te tkwią między innymi we fragmentarycznych deficytach rozwojowych w zakresie procesów poznawczych i funkcji ruchowych.

Zarówno pedagodzy jak i psycholodzy analizując przyczyny niepowodzeń szkolnych opracowują metody ich przezwyciężania, wskazując prawidłowe sposoby postępowania z dzieckiem. Opracowuje się metody dydaktyczne, sposoby nauczania, które pozwolą na jak najlepsze przystosowanie dziecka do wymagań szkoły.


REKLAMA

Pojęcie trudności i niepowodzeń szkolnych

Trudności i niepowodzenia szkolne to taki sytuacje, które charakteryzują się występowaniem rozbieżności między wymaganiami dydaktycznymi, wychowawczymi a postępami uczniów oraz uzyskiwanymi przez nich wynikami nauczania.

Nie chodzi tu tylko o brak postępów, ale o brak zainteresowania nauką i brak chęci do niej.

Najczęstszymi przyczynami trudności są:
- zaburzenia i dysharmonie rozwojowe
- sytuacja rodzinna - zaniedbania środowiskowe,
- niedostosowanie społeczne

Pierwszą rzeczą w przypadku trudności powinno być określenie poziomu rozwoju umysłowego ucznia. Następnie określamy motywację ucznia. O prawidłowej motywacji mówimy wtedy, gdy całe działanie i zachowanie ucznia jest nastawione na osiąganie pozytywnych wyników w nauce. Wiąże się to z rozbudzaniem jego ciekawości i zainteresowaniem nauką oraz ambicjami dziecka. Na to czy dziecko będzie miało chęć i motywację do nauki wpływa przede wszystkim środowisko. Rola rodziców jest tu ogromna, gdyż stosowanie niewłaściwych metod może pogłębić sytuację. Powodzenie w szkole zależy też od stanu fizycznego dziecka, od jego zdrowia- długotrwałe choroby powodują absencję. Słaby wzrok lub słuch utrudnia korzystanie z lekcji. Na powodzenie szkolne ma wpływ wiele czynników są to: poziom społeczny, ekonomiczny, kulturalny rodziny oraz atmosfera w jakiej jest dziecko wychowywane, poziom umysłowy, właściwości psychiczne i fizyczne dziecka jak również poziom dydaktyczny i wychowawczy w szkole.


REKLAMA

Rodzaje trudności

Rodzaje trudności uzależnione są od przyczyn trudności:
Przy zaburzeniach i dysharmoniach rozwojowych często występuje dysleksja czyli deficyty rozwojowe lub mikrodeficyty.
Wyróżniamy różne typy dysleksji:

  • dysleksja typu wzrokowego, dotyczy zaburzeń percepcji i pamięci wzrokowej oraz koordynacji wzrokowo- ruchowej
  • dysleksja typu słuchowego dotyczy pamięci i percepcji słuchowej oraz funkcji językowej
  • dysleksja integracyjna dotyczy zaburzenia koordynacji
  • dysgrafia - niski poziom graficzny pisma
  • dysortografia - brak umiejętności poprawnej pisowni przy znajomości zasad ortograficznych
  • dyskalkuli - nie radzenie sobie z matematyką, zwłaszcza z liczbami (niemożność zapamiętania numerów telefonicznych).

    Zaburzenia dyslektyczne powodują trudności w czytaniu, pisaniu, wypowiadaniu się, rysowaniu, rozumieniu czytanej treści, trudności w orientacji przestrzennej, nauce języków obcych, rozumienia instrukcji, pojęć z zakresu gramatyki, opanowania tabliczki mnożenia, rozumienia pojęć dotyczących geometrii.
    Dlatego przy tego typu zaburzeniach warto pamiętać o pewnych zasadach:

  • otoczyć ucznia szczególną troską, posadzić w pierwszej ławce
  • bazować na tym, co uczeń umie, wie, w czym jest dobry
  • przygotować pisemne instrukcje do zadań wymagających wykonania wielu operacji
  • zmieniać prace pisemne na inne działania
  • przygotować na piśmie polecenia i tematy prac, by dziecko nie traciło energii na przepisywanie
  • chwalić za najmniejsze postępy, motywować do wysiłku
  • wciągać do współpracy dom
  • zwalniać z czytania obszernych lektur (fragmenty)
  • czytać i tłumaczyć polecenia

    Metody wspomagania rozwoju

    Pracę z dzieckiem powinniśmy rozpocząć jak najprędzej, tuż po zaobserwowaniu trudności, dobierając metody indywidualnie do dziecka.

  • metoda Weroniki SHERBORNE dotyczy kinetografii czyli ruchu ciała
  • metoda Marianne Frostig i Dawida Horne – rozwijające percepcję wzrokową
  • metoda Marty Bogdanowicz - ćwiczenia grafomotoryczne dotyczące nauki pisania
  • metoda BON DE'PARTA dotycząca wzorów graficznych i piosenek oraz wykonywania określonych ruchów.

    Metody te usprawniają analizatory słuchowe, wzrokowe, ruchowe, kształtują lateralizację, harmonizują rozwój dziecka.

    Literatura:
    1. B. Sawa "Jeżeli dziecko żle czyta i pisze"
    2. J. Malendowicz "O trudnej sztuce czytania i pisania"
    3.T. Gąsowska "Praca wyrównawcza z dziećmi mającymi trudności w czytaniu i pisaniu"
    4. B. Kaja "Problemy diagnozy i terapii zaburzeń rozwoju u dziecka w wieku przedszkolnym"
    5. Raabe "Trudne sytuacje"

    Bernadeta Adamska


  • Zaświadczenie online



    numer online: 113 gości

    reklama