Publikacje edukacyjne
strona główna  archiwum  nowości  zasady  szukaj  pomoc  poczta  płyta CD  redakcja 
               

 

Publikacja nr
1065
rok szkolny
2004/2005

 

Księgarnia HELION
poleca:

 

więcej książek...

 
Archiwum publikacji
w serwisie Publikacje edukacyjne

Wspomaganie rozwoju emocjonalnego dziecka przy praktycznym wykorzystaniu metody Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne

1. Ruch Rozwijający Weroniki Sherborne:

Weronika Sherborne (1922-1990) z wykształcenia była nauczycielem wychowania fizycznego i fizjoterapeutą. W latach sześćdziesiątych wypracowała ona własny system ćwiczeń- Ruch Rozwijający (Developmental Movement), który ma zastosowanie we wspomaganiu prawidłowego rozwoju psychoruchowego dzieci i w korygowaniu jego zaburzeń. Metoda ruchu rozwijającego korzeniami sięga do teorii i praktyki szkoły Rudolfa Labana, jednak rozwinięcie jej w kierunku humanistycznym pozwoliło na skierowanie uwagi i uwypuklenie potrzeby rozwijania bliskości, nawiązywania kontaktu i więzi emocjonalnej z innymi ludźmi.

Metoda Weroniki Sherborne wywodzi się z naturalnych potrzeb dziecka, zaspokajanych w kontakcie z dorosłymi, z tak zwanego "baraszkowania", które pojawia się we wczesnym dzieciństwie u każdego człowieka i niemal w każdej rodzinie. Założenia metody ruchu rozwijającego mówią o posługiwaniu się ruchem, jako narzędziem wspomagania rozwoju dziecka i terapii zaburzeń rozwoju. Celem metody jest doświadczenie ruchu, kontaktu fizycznego i emocjonalnego. Metoda W. Sherborne jest naturalna, prosta, można ją stosować w każdych warunkach. Uczestnikami zajęć prowadzonych metodą ruchu rozwijającego mogą być wszyscy, dorośli, młodzież, dzieci.

Poprzez stosowanie metody Ruchu Rozwijającego wspomagamy emocjonalny rozwój dziecka, rozwijamy świadomość schematu ciała i integrujemy poszczególne jego części, rozwijamy orientację przestrzenną. Wspomagamy także rozwój poczucia bezpieczeństwa, zaufania, pewności siebie, wiary we własne siły i możliwości. Kształtujemy pozytywne relacje z otoczeniem, partnerem w zabawie, bliskimi. Dążymy do rozwoju własnej inwencji, inicjatywy, spontaniczności.

Podstawowe założenia metody to rozwijanie przez ruch:
1) świadomości własnego ciała i usprawniania ruchowego,
2) świadomości przestrzeni i działania w niej,
3) dzielenie przestrzeni z innymi ludźmi i nawiązywania z nimi bliskiego kontaktu.


REKLAMA

2. Scenariusz zajęć otwartych dla rodziców i ich dzieci prowadzonych metodą ruchu rozwijającego Weroniki Sherborne.

Cele:

  • Kształtowanie poczucia bezpieczeństwa, akceptacji samego siebie, swojego ciała.
  • Kształtowanie spontaniczności, pewności siebie.
  • Wyczucie własnego ciała i ciała partnera.
  • Poznawanie własnego ciała i odkrywanie własnych możliwości.
  • Wyzwalanie poczucia satysfakcji związanej z wysiłkiem fizycznym.
  • Nawiązywanie kontaktu i współpracy z partnerem i grupą.
  • Kształtowanie więzi z rodzicami.

    Przebieg zajęć

    Ćwiczenia wstępne:

  • Powitanie dzieci i dorosłych: dzień do-bry (uderzamy dłońmi o podłogę), dzień do-bry (uderzamy dłońmi o kolana), dzień do-bry (klaszczemy), dzień do-bry (klaszczemy nad głową).
  • Przywitanie się w parach (dorosły- dziecko): witają się nasze dłonie, witają się nasze łokcie, witają się nasze głowy, witają się nasze stopy, witają się nasze kolana, witają się nasze plecy, itd.

    Ćwiczenia "z" w parach:

  • "Lustro"- rodzice i dzieci siedzą naprzeciwko siebie, dziecko wykonuje dowolne ruchy, gesty, wykorzystuje mimikę twarzy, rodzic naśladuje ruchy dziecka- zmiana ról.
  • Dziecko leży na podłodze, rodzic turla go w różne strony - zmiana ról.
  • "Naleśnik"- dziecko leży na plecach, na podłodze, rodzic "zwija go w naleśnik", "smaruje dżemem, posypuje cukrem, kroi" - zmiana ról.
  • Dziecko i rodzic siedzą na podłodze w siadzie prostym, opierają się plecami o siebie, dziecko pcha plecami rodzica- zmiana ról.
  • "Wóz"- rodzic ciągnie za kostki dziecko, które leży na plecach.
  • Dziecko siada przy nodze rodzica, obejmuje ją rękoma, ten powoli idzie ciągnąc dziecko.
  • "Fotelik"- rodzic w siadzie skrzyżnym, dziecko siada opierając się plecami o rodzica, kołysanie dziecka przy dźwiękach muzyki klasycznej, relaksacja.
  • "Tunel" - rodzic w klęku podpartym, dziecko przechodzi pod rodzicem.
  • Prowadzenie ślepca - rodzic ma zamknięte oczy, dziecko prowadzi go po sali - zmiana ról.
  • "Krokodyl"- rodzic leży na brzuchu, dziecko kładzie się na niego tak, by brzuchem dotykać pleców rodzica. Rodzic wozi dziecko po sali.

    Ćwiczenia "przeciwko" w parach:

  • Dziecko zwija się w kłębek, rodzic próbuje go "rozwinąć" - zmiana ról.
  • Dziecko siedzi mocno podparte na podłodze, rodzic próbuje go przesunąć - zmiana ról.

    Ćwiczenia "razem" w parach:

  • Siedząc przodem do siebie i trzymając się mocno za ręce, dziecko kładzie się na plecach, rodzic przyciąga go do siebie.
  • Stojąc przodem do siebie i trzymając się mocno za ręce, palce stóp ćwiczących złączone, dziecko odchyla się od rodzica.
  • Stojąc, rodzic ugina kolana (do przysiadu), dziecko z pomocą staje na udach rodzica, trzymając się mocno za ręce dziecko odchyla się do tyłu.
  • Dziecko stoi tyłem do rodzica, nie odrywając nóg od podłogi "upada" na ręce rodzica.

    Ćwiczenia "razem" w grupie:

  • Huśtanie dziecka trzymając go za kostki i nadgarstki.
  • Rodzice tworzą tunel (klęk podparty), dzieci czołgają się pod tunelem na plecach lub brzuchu.
  • Trzy osoby w klęku podpartym kołyszą dziecko, które leży na ich plecach (jedna osoba asekuruje dziecko).

    Zakończenie zajęć:

  • "Płynęła sobie rzeczka"- masaż całego ciała.
  • Wszyscy leżą na podłodze, mają zamknięte oczy, jedna osoba przechodzi pomiędzy leżącymi osobami tak, by nikogo nie dotknąć, potem wyznacza następną - relaks przy muzyce klasycznej.
  • Pożegnanie się: do-wi-dze-nia (uderzamy dłońmi o podłogę), do-wi-dze-nia (uderzamy dłońmi o kolana), do-wi-dze-nia (klaszczemy), do-wi-dze-nia (klaszczemy nad głową).

    Literatura:

  • M. Bogdanowicz, B. Kisiel, M. Przasnyska: "Metoda Weroniki Sherborne w terapii i wspomaganiu rozwoju dziecka". WSiP, Warszawa 1992.

    mgr Marta Litkowicz
    Pedagog, Glottodydaktyk
    Nauczyciel przedszkola w Warszawie


  • Zaświadczenie online Certyfikat publikacji



    numer online: 220 gości

    reklama